نگاه نزدیک به آیفون دوئو، نخستین گوشی تاشوی اپل
آیفون دوئو جاه‌طلبانه‌ترین گوشی اپل در سال‌های اخیر است و مفهوم «آیفون» را از نو تعریف می‌کند. اما آیا این محصول در مسیر درستی قدم گذاشته است؟
این نخستین گوشی تاشدنی اپل است؛ محصولی با طراحی متفاوت، نمایشگر داخلی ۷٫۶ اینچی و نسخه‌ای بازطراحی‌شده از iOS. پرسش اصلی این است که آیا اپل پس از سال‌ها انتظار توانسته مشکلات گوشی‌های تاشدنی را برطرف کند؟
اولین مواجهه با آیفون دوئو کمی عجیب است. این دستگاه به هیچ آیفونی که تاکنون دیده‌اید شباهت ندارد. گوشی کوتاه‌تر و پهن‌تر از حد انتظار است و وزنش در دست احساس می‌شود. ظاهرش بیشتر شبیه یک دفترچه‌ی کوچک و ضخیم است تا گوشی‌ای که قرار است جانشین آیفون‌های معمولی شود.
جذاب‌ترین لحظه زمانی است که دو لبه‌ی دستگاه را می‌گیرید و آرام از هم دور می‌کنید. لولا با مقاومتی حساب‌شده حرکت می‌کند، نمایشگر کوچک بیرونی به‌تدریج محو می‌شود و تصویر روی صفحه‌ی بزرگ داخلی ظاهر می‌شود. ناگهان چیزی شبیه یک تبلت کوچک در دست دارید؛ دستگاهی که چند ثانیه پیش یک گوشی جمع‌وجور بود.
اپل برای ورود به بازار گوشی‌های تاشدنی سال‌ها صبر کرد. در این مدت سامسونگ، هواوی، گوگل و شرکت‌های دیگر چندین نسل از این محصولات را عرضه کردند. حالا آیفون دوئو باید نشان دهد اپل از تجربه‌ی رقبا چه آموخته و چگونه می‌خواهد استفاده از گوشی تاشدنی را برای کاربران اکوسیستم خود معنا کند.
طراحی؛ آیفونی که به بازکردنش عادت نداریم
آیفون دوئو در حالت بسته ابعادی نزدیک به یک گذرنامه دارد. نمایشگر بیرونی ۵٫۴ اینچی است، اما نباید آن را با صفحه‌نمایش آیفون ۱۳ مینی مقایسه کرد. نسبت تصویر متفاوت باعث شده نمایشگر عریض‌تر و کوتاه‌تر باشد و به گفته‌ی اپل، با وجود اندازه‌ی کوچک‌تر، حدود ۹۰ درصد مساحت نمایشگر آیفون ۱۸ پرو را در اختیار کاربر بگذارد.
این طراحی در استفاده‌ی تک‌دستی مزیت دارد. دسترسی به بالای نمایشگر ساده‌تر است و برای بررسی اعلان‌ها، پاسخ به پیام‌ها یا تعویض موسیقی نیازی به باز کردن گوشی نیست. البته به‌دلیل ارتفاع کم نمایشگر، صفحه‌کلید هنگام تایپ بخش زیادی از فضای قابل‌استفاده را اشغال می‌کند.
وزن ۲۵۴ گرمی آیفون دوئو پنج گرم بیشتر از آیفون ۱۸ پرو مکس است، اما توزیع وزن در بدنه‌ی کوتاه‌تر باعث می‌شود الزاماً سنگین‌تر از پرو مکس حس نشود. ضخامت ۱۱٫۳ میلی‌متری در حالت بسته کاملاً محسوس است، اما وقتی دستگاه باز شود، ضخامت هر نیمه تنها ۵٫۲ میلی‌متر است.
بدنه از تیتانیوم گرید ۵ ساخته شده و در دو رنگ «آسمان شب» و «سفید ستاره‌ای» عرضه می‌شود. پوشش براق فریم در کنار طراحی متفاوت لولا، ظاهر دستگاه را از آیفون‌های معمولی متمایز می‌کند.
لولا یکی از بخش‌های جلب‌توجه‌کننده است. برخلاف برخی گوشی‌های تاشدنی که فقط در حالت کاملاً باز یا بسته پایدار می‌مانند، آیفون دوئو را می‌توان در زوایای مختلف ثابت نگه داشت. مقاومت لولا باعث می‌شود باز کردن گوشی با دو دست طبیعی‌تر باشد، اما همین مقاومت اجازه می‌دهد دستگاه روی میز در حالتی شبیه یک لپ‌تاپ کوچک بایستد.
به گفته‌ی اپل، لولا از بیش از ۱۰۰ قطعه تشکیل شده است. دستگاه گواهی IP68 برای مقاومت در برابر آب و گردوغبار هم دارد، هرچند این گواهی به معنای مصونیت نمایشگر انعطاف‌پذیر در برابر فشار یا اجسام تیز نیست.
نمایشگر داخلی و مسئله‌ی چین‌خوردگی
با باز کردن آیفون دوئو، نمایشگر اولد بزرگی با ابعاد ۷٫۶ اینچ و وضوح ۲۶۷۰ در ۱۸۷۸ پیکسل نمایان می‌شود. نسبت تصویر حدود ۱٫۴ به ۱ است و برخلاف نمایشگرهای تقریباً مربعی برخی رقبا، ظاهری مستطیلی‌تر دارد.
این تفاوت در استفاده‌ی روزمره خود را نشان می‌دهد. خواندن مقاله، مرور عکس‌ها و تماشای ویدیو روی صفحه‌ی بزرگ‌تر راحت‌تر است. متن فضای بیشتری دارد و در تماشای فیلم‌های عریض، بخش کمتری از نمایشگر بی‌استفاده می‌ماند.
یکی از ویژگی‌های مهم نمایشگر داخلی، پوشش نانوتکستچر است. برخلاف صفحه‌های براق رایج، سطح این نمایشگر مات است و بازتاب نور محیط را کاهش می‌دهد. لمس آن تا حدی سایت تفریحی و سرگرمی حس حرکت انگشت روی نمایشگر مات تبلت‌ها را تداعی می‌کند.
اما آیا اپل توانسته چین‌خوردگی مشهور گوشی‌های تاشدنی را حذف کند؟
خیر. چین‌خوردگی آیفون دوئو برخلاف انتظار کاملاً محسوس است. در نگاه مستقیم، به‌ویژه هنگام نمایش محتوای روشن، خط میانی به‌سختی دیده می‌شود، اما وقتی انگشت را از یک سمت نمایشگر به سمت دیگر می‌کشید، فرورفتگی ناحیه‌ی لولا را به‌وضوح حس می‌کنید.
در برخی زاویه‌ها و زیر نور مستقیم، چین‌خوردگی دیده هم می‌شود. پوشش مات تا حدی کمک می‌کند چشم کمتر متوجه آن شود، اما کاهش دیدپذیری را نباید با حذف کامل چین‌خوردگی اشتباه گرفت.
اپل برای نمایشگر داخلی از لایه‌ی محافظ تعویض‌پذیر استفاده کرده است. طبق اطلاعات منتشرشده درباره‌ی تعمیرات دوئو، تعویض این لایه در آمریکا با بیمه‌ی اپل‌کر پلاس حدود ۱۹ دلار و بدون آن ۴۹ دلار هزینه دارد. البته این کار باید از طریق خدمات تعمیر انجام شود و کاربر نباید شخصاً لایه را جدا کند.
هر دو نمایشگر از نرخ نوسازی تطبیقی تا ۱۲۰ هرتز و حداکثر روشنایی ۳۰۰۰ نیت در فضای باز پشتیبانی می‌کنند. بنابراین جابه‌جایی میان نمایشگر کوچک و بزرگ، از نظر روانی پیمایش و کیفیت تصویر، افت محسوسی ندارد.
جادوی سخت‌افزار و نرم‌افزار
شاید متمایزترین ویژگی آیفون دوئو را بتوان در چند لحظه‌ی کوتاه هنگام باز کردن آن یافت؛ لحظاتی که سخت‌افزار و نرم‌افزار کاملاً هماهنگ عمل می‌کنند.
فرض کنید روی نمایشگر بیرونی در حال مرور یک تصویر هستید. گوشی را باز می‌کنید، اما برخلاف جابه‌جایی ناگهانی تصویر در برخی گوشی‌های تاشدنی، محتوای نمایشگر بیرونی به‌تدریج تاریک و محو می‌شود. هم‌زمان تصویر روی نمایشگر داخلی با ترکیبی از افکت محوشدگی، تغییر وضوح و گسترش تدریجی ظاهر می‌شود.
این ترنزیشن به حرکت فیزیکی دو نیمه‌ی دستگاه وابسته است و همین باعث می‌شود حس کنید محتوای صفحه‌ی کوچک روی فضایی بزرگ‌تر باز می‌شود.
هنگام بستن گوشی نیز همین اتفاق به‌صورت معکوس رخ می‌دهد و تصویر بزرگ به صفحه‌ی کوچک منتقل می‌شود، بی‌آنکه حس کنید از یک محیط نرم‌افزاری خارج و وارد محیطی دیگر شده‌اید.